ദുഫായ്ക്ക് പോകാൻ റേഷൻ കാർഡ് മതിയോ?

ഒരുപാട് യാത്രകൾ ചെയ്തിട്ടുന്തെങ്കിലും ഇത് വരെയുള്ളതിൽ ഏറ്റവും സംഭവ ബഹുലമായ യാത്ര ആയിരുന്നു ഇക്കഴിഞ്ഞ പുതുവർഷ ട്രിപ്പ്. കഥ ഒറ്റയടിക്ക് പറഞ്ഞു തീരില്ല എന്നതിനാൽ കാണ്ഡം കാണ്ഡം ആയി അവതരിപ്പിക്കാൻ ആണ് തീരുമാനം .

2021 മാറ്റങ്ങളുടെ വർഷമായിരുന്നു ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്.പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറിയ വർഷം.

 പ്രവാസ ജീവിതം മതിയാക്കി ഞാനും ഇളയ മകളും നാട്ടിലേക്ക് മാറിയ വർഷം. മൂത്ത മകൾ കോളജ് കുമാരിയായി മാറിയ വർഷം. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അച്ഛനും മൂത്തവളും അക്കരെയും അമ്മയും ചെറുതും ഇക്കരെയും ആയി മാറി മാറി നിന്ന വർഷം. 

ഇതിനിടെ ഒക്ടോബറിൽ ഒന്ന് ഷാർജക്ക് പോയി പതിമ്മൂന്നു വയസ്സുള്ള ചെറിയ മകൾക്ക് വാക്സിൻ ആദ്യ ഡോസ് എടുത്ത് വന്നു. രണ്ടാം ഡോസ് എടുക്കാനായി ഡിസംബറിൽ പോകാം എന്നും തീരുമാനിച്ചു. 

അങ്ങനെയിരിക്കെ കഴിഞ്ഞ ഓണക്കാലത്ത്  നാട്ടിലെ പുതിയ വീട്ടിലെ അയൽക്കാരായ കൂട്ടുകാരും  ഒക്കെയായി സന്തോഷമായി ഇരിക്കുന്ന നേരത്ത് എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ ഒറ്റ ചോദ്യം അവരോട് , " നിങ്ങളൊക്കെ ഫാമിലി ആയി ദുബായിക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടോ? . ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരു സമൂഹ ട്രിപ് ആലോചിക്കാം. പ്ലാനിംഗ് ഒക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം." കൂട്ടുകാർക്ക് പൂർണ്ണ സമ്മതം. " പ്രവീൺ പറഞാൽ പിന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ " എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പോ തന്നെ പ്രമേയവും പാസ്സാക്കി കയ്യടിച്ചു പിരിഞ്ഞു. 

കഥ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നത് ഈ കൂട്ടുകാരും കുടുംബങ്ങളും കൂടിയാണ് . അതിനാൽ ഇവിടെ ചെറിയൊരു പരിചയപ്പെടുത്തൽ ആവശ്യമാണ്. 

ആദ്യത്തെ കുടുംബം നാട്ടിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായിയും പൗര പ്രമുഖനും സർവോപരി ഗുജറാത്തിൽ അധിക കാലം ജീവിച്ചതിനാൽ ഹിന്ദിയിൽ സംസ്കൃതം പറയാൻ അറിവുള്ളയാളും ആയ വിനയൻ മാഷിൻ്റെതാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മക്കളായ നേഹയും അപ്പുവും കൂടാതെ പാചകം, അലങ്കാര ചെടികളുടെ കൃഷി തുടങ്ങി എനിക്ക് ഒരു പിടിയും ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാഗത്ഭ്യം ഉള്ള രമ്യ എന്ന ഭാര്യയും. 

രണ്ടാമത്തെ കുടുംബത്തിൽ ഐ ടി പുലിയും വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇടക്കിടെ സന്ദർശനങ്ങൾ നടത്താറുള്ള ആളുമായ ചിന്തു ഭായിയും ഭാര്യ ഡോക്ടർ സോഫിയും മകൾ കുഞ്ഞി മാളുവും ആണുള്ളത്. 

മൂന്നാമത്തെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തിലെ ആസ്ഥാന ഉപദേശക സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കുന്ന മായ ചേച്ചിയും ഹരിയേട്ടനും . ഇതിൽ ചേട്ടൻ ജോലി സംബന്ധമായി ഒമാനിൽ ആയതിനാൽ അവിടെ നിന്ന് നേരിട്ട് ഷാർജയിലേക്ക് എത്തും എന്ന് അറിയിച്ചു. ചേച്ചി ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എത്തിയാൽ മതിയല്ലോ.

ഞങ്ങളുടേത് ഉൾപ്പടെ ഈ നാലു വീടുകളും ഒരു വരിയിൽ വരി വരിയായിയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 

ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നത് കഴിഞ്ഞ ഓണക്കാലത്ത് ആണെന്ന് ഓർക്കണം. ആണുങ്ങളുടെ ഈ തീരുമാനങ്ങൾ കേട്ട പെണ്ണുങ്ങൾ "ആ, അതൊക്കെ ഇപ്പൊ പറയുന്നതല്ലേ? നടക്കുമോ എന്ന് കണ്ടറിയാം " " പിന്നേ, പിള്ളേരുടെ പരീക്ഷ എപ്പോ ആണെന്ന് പോലും അറിയില്ല, അതിനിടയിൽ എങ്ങനെ ട്രിപ്പ് നടക്കാനാ" , " വെറുതെ ആശിപ്പിക്കും, സമയത്ത് നടന്നില്ലെങ്കിൽ വിഷമം ആകും, അത് കൊണ്ട് ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ല". എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഉള്ളിൽ പ്രതീക്ഷയും പുറത്ത് നിർവികാരതയുമായി നടന്നു.

ഇതിനിടെ എൻ്റെ പാസ്സ്പോർട്ട് കാലാവധി കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഞാൻ  അപേക്ഷിച്ച് ഇരുപത് ദിവസം കഴിഞ്ഞുള്ള ഡേറ്റ് കിട്ടി ഓഫീസിൽ പോയി ആറാം ദിവസം പാസ്സ്പോർട്ട് കയ്യിലും കിട്ടിയിരുന്നു. 

മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. എൻ്റെ കെട്ടിയോനും തിരിച്ചു പോയി. ഓണം പോയി കാർത്തിക വന്നു, കാർത്തിക പോയി , ഉർവ്വശി വന്നു, സോറി ദീപാവലി വന്നു. അതിനിടെ എൻ്റെ സ്വന്തം മഹാൻ  പോകേണ്ട എല്ലാവരെയും ചേർത്ത് ഒരു വാട്ട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കി, മിഷൻ ദുബായ് എന്ന് പേരുമിട്ടു. അതിൽ ആദ്യം ദുബായില് കാണണം എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് ഒക്കെ തയ്യാറാക്കി ഇട്ടു. ഉടനെ എല്ലാവരും വന്നു ഇമോജികൾ ഇട്ടു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും. അടുത്തത് ഓരോ കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി വരുന്ന ചിലവുകളും മറ്റുമൊക്കെ ഇടും. അതിനും എല്ലാവരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ ഇമോജികൾ ഇട്ടു കയ്യടിക്കും. പതിയെ പതിയെ പോക്ക് നടക്കുമോ എന്ന് സംശയിച്ച വീട്ടുകാരികൾക്കും നാട്ടുകാർക്കും ഒക്കെ ഇത് നടക്കും തോന്നി തുടങ്ങി. 

അങ്ങനെയിരിക്കെ നവംബർ മാസത്തോടെ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ ഉള്ള ചർച്ചകൾ തുടങ്ങി. ന്യൂ ഇയർ സമയത്തുള്ള യാത്ര ആയ കാരണം നിരക്ക് അധികമാവുന്ന മുന്നേ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു വയ്ക്കണം എന്ന് എൻ്റെ പുള്ളിക്കാരൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് വാട്ട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ വിനയൻ മാഷിൻ്റെ രംഗ പ്രവേശം, "പ്രവീൺ, ഒരു ചെറിയ കാര്യം, എൻ്റെ മക്കൾക്ക് പാസ്സ്പോർട്ട് എടുക്കണം, എനിക്കും വൈഫിനും ഉണ്ട്, മക്കൾക്ക് ഇല്ല ". 

 ഉടനെ ഒരു ട്രാവൽ ഏജൻ്റ് പോലും തോറ്റു പോകുന്ന പ്രൊഫഷണൽ മറുപടിയുമായി പുള്ളിക്കാരൻ, "ഓ, അതിനെന്താ മാഷേ, തത്ക്കാൽ പാസ്സ്പോർട്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തിൽ കിട്ടും , അതുമല്ല , ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ പാസ്സ്പോർട്ട് വേണ്ട" . തൊട്ടടുത്ത ദിവസം സോഫിയുടെ മെസ്സേജ് , " പ്രവീൺ ബ്രോ, ഇവിടെയും എനിക്കും മോൾക്കും പാസ്സ്പോർട്ട് ഇല്ല കേട്ടോ". അതിനും നമ്മുടെ ട്രിപ്പ് മാനേജര് സമാധാനിപ്പിച്ച് മറുപടി നൽകി. അവരൊക്കെ അന്ന് തന്നെ ഓൺലൈൻ ആയി അപേക്ഷിച്ച് നവംബർ രണ്ടാം ആഴ്ച തന്നെ ഡേറ്റും കിട്ടി സന്തുഷ്ടരായി . എത്ര താമസം വന്നാലും ഡിസംബർ ആദ്യ ആഴ്ച എല്ലാവർക്കും പാസ്സ്പോർട്ട് കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ കൂട്ട യാത്രക്കുള്ള റീഫണ്ട് കിട്ടാത്ത  ടിക്കറ്റും ബുക്ക് ചെയ്തു. 

.ഈ സമയത്തൊക്കെ എൻ്റെ ചെറിയ മോളുടെ പ്രധാന വിനോദം അപ്പു , മാളു , നേഹ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദുബായില് എത്തിയിട്ട് കാണാൻ പോകുന്ന കാഴ്ചകൾ വിവരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു . അങ്ങനെ 

പതിയെ പതിയെ യാത്രയുടെ ആവേശം കുട്ടികളിൽ കണ്ടു തുടങ്ങി. അവരുടെ കൂട്ടുകാരും അവരുടെ വീട്ടുകാരുമൊക്കെ, "നിങ്ങളെല്ലാവരും കൂടെ ദുബായ് ക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കാൻ പോവുക ആണല്ലേ?" എന്ന് ചുറ്റും ഉള്ളവരൊക്കെ ചോദ്യങ്ങളും തുടങ്ങി. എട്ട് പേർക്ക് പോകണം, പക്ഷേ അതിൽ നാല് പേർക്ക് പാസ്സ്പോർട്ട് ഇല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് എത്രത്തോളം വിശ്വസനീയമായി തോന്നിയെന്ന് അറിയില്ല. പക്ഷേ , അതായിരുന്നു ഞങ്ങൾ പോലും വിശ്വസിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത സത്യം. 

നവംബർ രണ്ടാം വാരത്തിൽ അടുത്ത സർപ്രൈസ് എത്തി. ഇവർ സമർപ്പിച്ച അപേക്ഷയിൽ അവസാനം ഒരു ഡേറ്റ് സെലക്ട് ചെയ്ത് അതിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ഒരു രസീത് കിട്ടണം ആയിരുന്നു. അപ്പോഴേ പറഞ്ഞ ഡേറ്റ് കിട്ടുകയുള്ളൂ. അത് അറിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും നവംബർ പന്ത്രണ്ടായി. ആദ്യം ഒരു ഞെട്ടൽ, ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് ഓട്ടം, അപ്പോ അവിടെയും തെറ്റി എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു, ഇതെല്ലാം കൂടി എൻ്റെ വീട്ടിൽ വന്നു പറഞ്ഞു കരച്ചിൽ, പിന്നെ തിരിച്ചു പോയി വീണ്ടും ബുക്ക് ചെയ്യൽ, ഡേറ്റ് കിട്ടിയെന്നു ഉറപ്പിക്കൽ അങ്ങനെ ആകെ ചളകുളമായി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ. പുതിയ ഡേറ്റ് കിട്ടിയതോ ഡിസംബർ ആദ്യ ആഴ്ചയിലേക്ക് . ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ മിഷൻ ദുബായ് ഗ്രൂപ്പിൽ അപ്പപ്പോ അപ്ഡേറ്റ് ആക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാവരും. അതാണ് ഞങ്ങളുടെ നന്മ, ട്രിപ്പ് ഓർഗനൈസർക്ക് ഇതൊക്കെ കണ്ട് തിരുപ്പതിയായി.

ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും എൻ്റെ ഭർത്താവ് അപ്പോഴും ഗൾഫിലെ ലുലു മാളിൽ കൗണ്ടറിൽ നിൽക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനോയെ പ്പോലെ കംപ്ലീറ്റ് പോസിറ്റീവ്എനർജി." എല്ലാം ശെരി ആവും കൂട്ടുകാരെ, നമുക്ക് യാത്രക്ക് ഒറ്റ ആഴ്ച മുമ്പ് എല്ലാം ശെരി ആക്കി കിട്ടിയാൽ മതി, വിസ കിട്ടും". ഈ മെസ്സേജ് ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു , ഈ മനുഷ്യന് ഇത്രയും ക്ഷമയോക്കെ ഉണ്ടോ? പണ്ടൊരിക്കൽ എനിക്ക് ഒരു ഒപ്പ് മാറിപ്പോയി എന്നതിന് എന്ന് എത്ര ചീത്ത പറഞ്ഞ മനുഷ്യനാണ്?, അതിപ്പോ ലോണിൻ്റെ അപ്ലിക്കേഷനിൽ രണ്ടിടത്ത് ഒപ്പിട്ടപ്പോൾ ആ വൃത്തികെട്ട ബാങ്കുകാർ പറയുന്നു , ഒന്ന് മറ്റേത് പോലെ അല്ലാ എന്ന്. ഞാൻ പറഞ്ഞു, " നിങ്ങള് കണ്ടില്ലേ, ഞാൻ ആണ് ഒപ്പിട്ടത് എന്ന്, അപ്പോ അതും ഇതും ഞാനല്ലേ?". അവന്മാർ സമ്മതിച്ചില്ല. അപ്പോ ഈ പോസിറ്റീവ് മാലാഖയെ അവിടെ എങ്ങും കണ്ടില്ല. 

 എന്തായാലും , പുള്ളിക്കാരൻ്റെ ഉറപ്പ് കൂടി കിട്ടിയതോടെ എല്ലാവരും യാത്രയുടെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. മായ ചേച്ചി ഗൾഫിലെ ബന്ധുക്കൾക്ക് കൊടുക്കാൻ അച്ചപ്പവും മുറുക്കും വാങ്ങാൻ തുടങ്ങി, സോഫിയാവട്ടെ പല പല കടകളിൽ നിന്നായി നേരിട്ടുള്ള ഷോപ്പിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ഓൺലൈൻ ആയി ഐറ്റംസ് നോക്കി തുടങ്ങി, എന്നാൽ രമ്യ ഇവരെയൊക്കെ കടത്തി വെട്ടി മുടി മുറിച്ച് ,  കളറോക്കെയടിച്ച് സ്റ്റൈലിൽ തന്നെ ദുബായ് കടപ്പുറത്ത് ചെന്ന് ഇറങ്ങും എന്ന് തീരുമാനിച്ചു . 

ഡിസംബർ പതിഞ്ചായി. ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി ഒടുവിൽ നാല് പാസ്പോർട്ടുകളും പല വിധ കവറോക്കെ ഇട്ട് വീടുകളിൽ എത്തി. 

വാട്ട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ കെട്ടിയോൻ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നു, അങ്ങനെ നമ്മുടെ യാത്രയുടെ ആദ്യ ഘട്ടം നമ്മൾ കടന്നിരിക്കുന്നു, ഇനി വിസ എടുക്കണം , ഫ്ലൈറ്റിൽ കയറണം , ദുഫായി കാണണം, അത്രയേ ഉള്ളൂ . എല്ലാവരും ആനന്ദ നിർവൃതിയിൽ ലൗ ഇമോജികൾ, കയ്യടികൾ , അടിപൊളി ജിഫുകൾ എന്നിവയൊക്കെ വാരി വിതറുന്നു. ആകെ കളി ചിരികൾ. 

അടുത്ത നടപടികൾക്കായി എല്ലാവരും പാസ്പോർട്ടിൻ്റെ പടം ഇദ്ദേഹത്തിന് അയച്ചു കൊടുക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് കൊണ്ട് രാത്രി ഒരു പത്ത് മണിയോടെ ഇവിടത്തെ ഇദ്ദേഹം അന്നത്തെ വാട്ട്സാപ്പ് യോഗം പിരിച്ചു വിടുന്നു.

രാത്രി ഒരു രണ്ട് രണ്ടര മണി, ഇന്ത്യൻ സമയം. ഗൾഫിലും അർദ്ധ രാത്രി തന്നെ. പതിവില്ലാതെ ഫോൺ വിളി കേട്ട് എൻ്റെ ഭർത്താവ് എഴുന്നേൽക്കുന്നു. മറു വശത്ത് ചിന്തു ഭായി . 

"അളിയാ, എന്നെ തെറി വിളിക്കരുത്, കൊല്ലരുത്, ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്, എൻ്റെ പാസ്സ്പോർട്ട് ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് എടുത്ത് നോക്കിയത്. അതിൻ്റെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞ ജൂലൈയിൽ കഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?"

ഇത്രയും കേട്ട ശേഷം അവിടന്ന് യാതൊരു മറുപടിയും കേട്ടില്ല, പുള്ളിക്കാരൻ കിളി പോയി ഇരിക്കുകയാണോ എന്ന് സംശയം തോന്നിയത് കൊണ്ടാകും ചിന്ത് ഭായി ഉടനെ തന്നെ എന്നെയും വിവരം അറിയിച്ചു. 

അപ്പോഴേക്കും ഡിസംബർ പതിനാറായി എന്നറിയിച്ചു കൊണ്ട് സൂര്യ ഭഗവാൻ കിഴക്ക് അറ്റണ്ടൻസ് വച്ചു. പിന്നെ യാത്രക്ക് പത്ത് ദിവസം മാത്രം . ഇവിടെ ഓടിയും കിതച്ചും പല തവണ ആപ്ലിക്കേഷൻ അയച്ചും  പോലീസുകാരനെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിച്ച് വെരിഫിക്കേഷൻ ചെയ്യിച്ചും ഒക്കെ കിട്ടിയ പാസ്പോർട്ടും കയ്യിൽ പിടിച്ച് കുറെ ആളുകളും അനവധി നിരവധി അന്താരാഷ്ട്ര യാത്രകൾ പുല്ല് പോലെ നടത്തി എക്സ്പീരിയൻസും എന്നാല് കാലാവധി ഇല്ലാത്ത പാസ്പോർട്ടും പിടിച്ച് ചിന്തു ഭായിയും "ഇനി എന്താ ചെയ്ക പ്രവീൺ ബ്രോ?" എന്ന ചോദ്യത്തോടെ എൻ്റെ കെട്ടിയോനെയും നോക്കി ക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു. പുള്ളിയുടെ മനസ്സിൽ "ഇവർക്ക് വേണ്ടി വീട്ടിലേക്ക് വാങ്ങിയ മെത്തയും തലയണയും കിടുപിടികളും ഓലെക്‌സിൽ ഇട്ടു വിൽക്കാൻ പറ്റുമോ" എന്നായിരുന്നു. 

ഞാൻ പതിയെ ഫോണിൽ ഒന്ന് സെർച്ച് ചെയ്തു നോക്കി, 

"ദുഫായിക്ക് പോകാൻ റേഷൻ കാർഡ് മതിയോ?" 

"സെർച്ച് ചെയ്യുവിൻ , കണ്ടെത്തും എന്നാണല്ലോ ചൊല്ല്" , അല്ലേ?