എന്നിലെ ഷൂമാക്കർ !!

ചെറുപ്പം മുതലേ ചില കാര്യങ്ങള് നമ്മളെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല എന്ന് അറിയാവുന്ന കുട്ടി ആയിരുന്നു ഞാൻ . അതിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഡ്രൈവിംഗ് . നാട്ടിൽ ലൈസൻസ് കിട്ടിയെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഒന്ന് ഇരിക്കാൻ പോലും ഉള്ള താൽപര്യം തോന്നിയില്ല. ഒരിക്കൽ വഴിയരികിൽ ഇരുന്ന മൂന്ന് നാല് ചെറുപ്പക്കാർ രക്തസാക്ഷികൾ ആകുമോ എന്ന് സംശയം തോന്നിയ ശേഷം കൂടെ ഇരുന്ന ഭർത്താവും ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ ഇന്ത്യ മഹാ രാജ്യത്തിന് എന്നിലെ ഷൂമാക്കറെ  കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.

പിന്നീട് വൈകിയ വേളയിൽ പ്രവാസി ആയ ശേഷം  ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കേണ്ടത് ആവശ്യം ആയി വന്നു . അങ്ങനെ മടിച്ചു മടിച്ചു പോയി ക്ലാസിൽ ചേർന്നു. ബുദ്ധിമാനായ പ്രിയതമൻ അൺലിമിറ്റഡ് പാക്കേജ് ആണ് എടുത്തത്.. ചന്തു പല തവണ തോൽക്കും എന്ന്  പുള്ളിക്ക് അറിയാം 😜

അങ്ങനെ പഠിത്തം തുടങ്ങി. ഇവിടെ ദുബായിൽ  നല്ല തിരക്കുള്ള സ്ഥലത്ത് തന്നെ ആണ് പഠിത്തം . പാവപ്പെട്ട ആളുകൾ രാവിലെ ഓഫീസിൽ എത്താൻ വെപ്രാളം പിടിച്ചു ഓടുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ നമ്മളും നൃത്തം വയ്ക്കും. പക്ഷേ ഞാൻ അവരുടെ ദേഷ്യം ഒന്നും കണ്ടേ ഇല്ല..അതെങ്ങനെ.. അടുത്തിരിക്കുന്ന ട്രെയിനർ ചീത്ത വിളി നിറുത്തിയാൽ അല്ലേ വെളിയിലെ ആളുകളെ കാണാൻ പറ്റൂ?

ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണേലും.. ഞാൻ 5 തരം പാർകിങ്ങും റോഡ് ടെസ്റ്റും ഒക്കെ 100 ദിവസം കൊണ്ട് കടന്നു വന്നു..  വിജയശ്രീ ലാളിതയായി ഷൂമാക്കർ ആയി ഞാൻ പുറത്ത് വന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ ലോകം മൊത്തം കാറിൽ ചുറ്റി വന്നു... എന്നാൽ....

അടുത്ത ദിവസം മുതൽ വണ്ടി എടുത്ത് ദുബൈ തെരു വീഥികളിൽ ഇറങ്ങിയ ഞാൻ ഒരു സത്യം മനസ്സിലാക്കി. ലൈസൻസ് എടുത്ത് വണ്ടിയും കൊണ്ട് ഇറങ്ങുക എന്ന് വെച്ചാൽ കല്യാണത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന് പുതു പെണ്ണ് ബിരിയാണി വക്കാൻ ഇറങ്ങുന്ന പോലെ ആണെന്ന്. തിന്നുള്ള ശീലം ഉണ്ടെന്ന് വച്ചു ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുമോ? ഇവിടെ അടുത്ത് ട്രെയിനർ ഇരുന്ന് പഠിപ്പിച്ച പോലെ ആണോ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന കെട്ടിയോൻ അഥവാ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ ഡ്രൈവർ? പിന്നെ ശെരിക്കും പടച്ചോനെ ഇങ്ങള് കാത്തൊലീൻ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒറ്റ പോക്ക് ആയിരുന്നു. 

അങ്ങനെ ഒരു മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒറ്റക്ക് ഓടിക്കാൻ ഉള്ള അത്യാഗ്രഹം ഉണർന്നു. ഭർത്താവ് രാവിലെ ബാഡ്മിന്റൺ കളിക്കാൻ പോകുന്ന സ്കൂളിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയ റോഡുകളിൽ ഓടിക്കാൻ ധാരണ ആയി.. അവിടെ അത്യാവശ്യം തിരക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ട് , പക്ഷേ എനിക്ക് അത്ര പ്രശ്നം ആവില്ല. അങ്ങനെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച എന്റെ സാഹസം ആരംഭിച്ചു. വണ്ടി എടുത്തു ആദ്യം കണ്ട സിഗ്നൽ വരെ പോയി തിരിച്ചു എത്തി.. കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഓടി കളിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇടക്കിടെ അമ്മയെ വന്നു തൊട്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോകും...അത് പോലെ 10 മിനിറ്റിൽ കറങ്ങി ആ സ്കൂളിന്റെ നടയിൽ എത്തി നിന്നു. അത്രേം ആയപ്പോ നല്ല ധൈര്യം. 

അടുത്ത റൗണ്ട് തുടങ്ങി.. ഇത്തവണ കൂടുതൽ സന്തോഷം ആണ്.. മുന്നോട്ട് തന്നെ പോവുക ആണ്. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. ഇപ്പൊൾ ഞാൻ ആ ചെറിയ റോഡിൽ അല്ല.. റോഡിന്റെ വീതി കൂടി ..ചുറ്റും പാഞ്ഞു പോകുന്ന വണ്ടികളും .. ഞാൻ പ്രധാന ഹൈവേയിൽ ഇറങ്ങി അങ്ങനെ പോയിക്കൊണ്ടെ ഇരിക്കുന്നു .. ദുബൈയിൽ തുടങ്ങിയ ഞാൻ അബുദാബി ബോർഡുകൾ ഒക്കെ കണ്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... സബാഷ്!! ( കൂട്ടുകാരിയെ വിളിച്ചു പറയേണ്ടി വരുമോ ...ഞാൻ ഇതാ വരുന്നേ എന്ന്??)

എന്തായാലും ഞാൻ വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി നമ്മുടെ സ്വന്തം ഗൂഗിള് ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി.. ചേച്ചി എന്നെ കുറെ വഴക്ക് ഒക്കെ പറഞ്ഞു എങ്ങിനെ എങ്കിലും എത്തേണ്ട ഇടത്ത് എത്തിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാല് മതിയല്ലോ.

അപ്പോ പറഞ്ഞു വന്നത് ..... ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങളിൽ പലരും എന്നെ റോഡിൽ ഒറ്റക്ക് കാണാൻ ഉള്ള സാധ്യത ഉണ്ട് .. അങ്ങനെ കണ്ടാൽ ഞാൻ വീടെത്തിയോ എന്ന് വിളിച്ചു അന്വേഷിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷ ... 😁

ഒരു സംശയം ... നമ്മുടെ വിദഗ്ധ വാഹന കേസരികൾ ഒന്നും വണ്ടി ഓടിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലത്തെ അബദ്ധങ്ങൾ  പുറത്ത് പറയാറില്ലേ? വണ്ടി വാങ്ങി പിറ്റേന്ന് മുഴുവൻ കുടുംബക്കാരെ കൂട്ടി ഊട്ടിക് ട്രിപ്പ് പോയ നിങ്ങളെ ഒക്കെ സമ്മതിക്കണം ... ഇതൊക്കെ എനിക്ക് മാത്രം പറ്റുന്നത് ആണോ?

ശ്രീജയുടെ തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങൾ